Beauty

Fillerup!

Throwback Thursday is ook een blogding toch? Ik kwam een stukje tegen van bijna een jaar gelee, dat ook wel past onder het luxe-concept.

Hollywood – Madonna, 2003.

Ik zag een oproep voorbij komen bij een lieftallig ex-vriendje voor een anti-wal behandeling met behulp van hyaluronzuur-fillers. Ik ben meer dan tevreden met m’n uiterlijk (en innerlijk ook), maar het idee van geen dagelijkse concealer onder m’n ogen sprak me enorm aan, voor gratisch, daar houdt Myrthe van. Dan heb ik toch het idee dat ik €600,- bespaar. De ex in kwestie heeft ooit gezegd dat hij plastisch chirurg ging worden, zodat hij elke vrouw op mij zou laten lijken. Ik vond dat enorm schattig, anderen zouden het als twisted op kunnen vatten.

Zo gezegd, zo op weg naar de Rembrandt kliniek in Leiden op donderdagavond. Autootje parkeren op een terrein dat zeker weten niet bij het gebouw hoort, maar ik ga toch niet betálen voor iets wat gratis is?  Ex M. kwam ik tegen in de voordeuropening, hij ging ook maar even de auto verplaatsen van betaald parkeren naar niet betaald.

Twee trappen op in het prachtige pand, plaatsnemend op de kleurrijke bank en wachtend op een kopje thee. Er stond taart die ik ook mocht omdat het gratis was, zei een medewerker, maar ik sloeg over.

Geen tijd voor thee, meteen de behandelstoel in! Drie dames en twee heren die me indringend aankeken. Zo voelde het, maar ze keken natuurlijk net onder m’n ogen. Ik werd er bijna verlegen van. Bijna.

Toen kwamen de porrende vingers, zoekend naar vet of water onder mijn huid. Helemaal niet awkward, net als de vraag van de arts; ‘zo, en wat kom je hier doen?’ Meneer! Ik heb wallen! Dat ziet u toch?! Er werd even een ‘before’ foto gemaakt met een smartphone.

Hij zag het, en sprak tegen M. dat hij de honneurs mocht waarnemen. M. trok blauwe handschoenen aan, pakte een naald en vroeg; ‘vertrouw je me nog?’
Ik grapte nog een beetje dat hij het vast allemaal zo gepland had om me hierheen te lokken om wraak te kunnen nemen.

Hij begon met de rechterkant. Ik houd niet van naalden, maar als ik er niet naar kijk, gaat het prima. Dat is toch wel makkelijker gezegd dan gedaan, als je een naald richting je oog af ziet komen. De prikjes zelf vielen ontzettend mee, en het waren er ook maar drie. Hoe dichter bij m’n neus, hoe vreemder het aanvoelde, dat wel. Een soort van jeuk, ook.

Okay, even recht op zitten, spiegel erbij, en cursisten die mochten kijken naar het resultaat. Zelf zag ik nog vrij weinig verschil.

Andere kant. Oh. Mijn. God. De tranen sprongen in m’n linkeroog, deze kant was veel pijnlijker! Knijpend in m’n eigen handen hield ik m’n adem in. Ik voelde een golf van misselijkheid opkomen, en moest NU rechtop zitten. Meneer de arts duwde me alleen steeds de stoel in. Dan maar vragen om wat te drinken. Slokje water, slokje Fanta. Nope, het is al te laat. Waar is de dichtstbijzijnde vuilnisbak, toiletpot, wasbak, of plastic zak?! Misschien moet ik nu maar melden dat ik zo nu en dan lijd aan emetofobie, als de spanning me teveel wordt… Tijdens een emotionele begrafenis, na het plaatsen van mijn navelpiercing, je kent het wel. Of niet. Good for you, in dat geval.

Ik piep; ‘prullenbak?’, en sta op om de bak, die gelukkig op 1,5 meter staat van de stoel, een omhelzing te geven. Meneer de arts houdt het deksel gezellig samen met me open.

Drie minuten, een paar papieren handdoekjes en een nat doekje later, voel ik me weer kiplekker. Ik ruik alleen niet kiplekker, denk ik. De dames-cursisten zeggen dat ik ook wat meer kleur op m’n gezicht heb, en ik ga weer in de stoel zitten alsof er niks aan de hand is. Ze kijken geschokt. Ik ben vast de eerste die zo een reactie heeft, maar ze moeten ook leren dat elke patiënt weer anders reageert toch?

Weer wordt ik geïnspecteerd, en nu worden er lijnen in m’n gezicht beschreven als ‘meer chique’. Meneer de arts maakt het karweitje nog gauw even af door er links nog een millilitertje bij te spuiten. Auw. Rechtop zitten, spiegel erbij. Ik zie dat er nu geen vouw meer zichtbaar is, die er voorheen wel zat. Maar verder zie ik nog niet echt resultaat. Misschien even geduld hebben. Dat heb ik namelijk niet echt.

Ex M. loopt mee naar de wachtruimte en komt naast me zitten, op professionele afstand. Ik ben blij dat de, inmiddels koude, muntthee er nog staat om de vieze smaak uit mijn mond te krijgen. Verder gaat het goed, hoor. Nee, je hoeft je niet te verontschuldigen, kan jij ook niets aan doen. Ik ben degene die zich schaamt.

Ik krijg een ‘beautypaspoort’ dat me doet denken aan een huisdierenpaspoort. Ik had geen bloedingen, dus blauwe plekken hoef ik niet bang voor te zijn. Mijn huid onder m’n ogen voelt wel gelijk al strakker aan.

Ik geef hem maar een hand, want kots, bedank, en loop naar beneden. En weer naar boven, want ik was m’n sjaal vergeten. Hop, auto in, en van Leiden naar Den Haag. Eerst nog even een alcoholcontrole voordat ik de snelweg oprijd. Ik had een binnenpretje, want kots, waarvan de agent vast dacht dat ik had gedronken. P van prima, doorrijden naar huis.

Thuisgekomen toch maar een paar minuten met een ijsblokje onder m’n ogen, alleen al omdat het zo lekker koud aanvoelt. De volgende ochtend kijk ik in de spiegel, en ben blij met wat ik zie. Minder wal. Zo simpel is het. Een dun laagje poeder in plaats van smeerbaar spul. En het voelt alsof ik tien uur heb geslapen, met een wakkere blik, terwijl het echt maar weer vijf uurtjes waren…

Standard
Beauty

Schitterende lichaamsolie

Ik ben erg zuinig op m’n huid, en smeer me dan ook in alsof m’n leven er vanaf hangt. Nu het eindelijk lente is, en de panty’s in de kast mogen blijven liggen, kunnen mijn benen wel wat extra’s gebruiken.

Dat extra’s is een zelfgemaakte ‘shimmering dry body oil’ geworden, geïnspireerd op een variant van de Bodyshop.

honey-bronze-shimmering-dry-oil_l

Honey Bronze Shimmering Dry Oil

De Honey Bronze kost €26,- in de winkel, en dat kan stukken goedkoper. Ook vind ik de geur misselijkmakend, en daar denken meer mensen zo over. Ik heb de ingredienten bekeken, en er zelf een boodschappenlijstje mee samengesteld.

 

De olie is ideaal voor de eerste zonneschijn, maar ook als je al een lekker kleurtje hebt dat geaccentueerd mag worden. Trek alleen geen witte kleding aan, ik durf niet te garanderen dat het niet afgeeft…

Je hebt nodig:

De benodigdheden

De benodigdheden

  • 100 ml natuurlijke olie, niet te vet en te plakkerig. Bij de Tuinen hebben ze vaak huidolie in de aanbieding. Ik heb gekozen voor een abrokizenpitolie, goed smeerbaar en trekt snel in, voor €5,50.
  •  Glitter! Bronzer! Die ik vandaag gebruik komen van de Action, GOSH en Primark. Gooi er geen dure make-up in, dat is zonde. En ik wil dat’ie minder dan een tientje kost.
  • Een lege flacon waar 100ml inpast, met een doseerdopje zodat de olie er niet uitgutst.
  • Een trechter.
  • Een vork.
  • Een paar druppels alcoholvrije parfum, of etherische olie.

Gebruk een ondergrond die wel bestand is tegen een druppel olie of een glittertje of tweehonderd. Zet de trechter in de lege flacon en check of hij er niet scheef inzit. Anders worden het tweeduizend dartelende glitters.

Begin met de glitters voorzichtig in de trechter te sprenkelen, je kan de achterkant van een vork gebruiken om ze sneller in de flacon te laten vallen. Als de flacon tot de helft gevult is met glitters, zit je goed. Ik schraap nog wat extra bronzer met de achterkant van een vork bij elkaar, maar als je huid wat lichter is, kan je deze stap overslaan.

 

Vervolgens druppel je de olie door de trechter, pak ook de randjes van de trechter mee, waar nog wat leftover glitters zitten. Laat een beetje ruimte over voor wat lucht, zodat je er nog mee kan schudden.

Als je een neutrale olie wilt, ben je klaar, maar je kan er ook nog een subtiele geur aan toevoegen door een paar druppels zomerparfum of etherische olie – denk aan sandelhout, sinaasappel of ylang-ylang. Ik had een restje alcoholvrije L’eau d’Issey d’été staan, ook lekker voor de lente. Gewone parfums met alcohol geven vlekken op je huid in de zon, dat willen we natuurlijk niet hebben.

 

Linkerbeen als melkflesje, rechterbeen met een laagje olie.

Linkerbeen c.q. melkflesje, rechterbeen met een laagje  olie.

Flink schudden voor gebruik, in cirkelvormige beweging dun aanbrengen, en na gebruik je handen wassen. En door de lichtreflectie lijk je ook nog eens slanker. Alsof je zo van de Victoria’s Secret Catwalk afkomt, klaar voor rokjesdag!

Standard
Beauty

16 HR Provocalips van Rimmel

Procovalips by Rimmel
De eerste longlasting lipstick kocht ik ongeveer 15 jaar geleden, met gouden behuizing van Max Factor. Als ik eraan terugdenk, voel ik nog hoe strak, uitgedroogd en oncomfortabel m’n lippen aanvoelden. Toen Provocalips van Rimmel op mijn pad kwam, was ik dan ook nogal skeptisch. Maar hij was in de bonus, voor €7,- belandde de intens rode kleur ‘Play with Fire‘ in het winkelmandje. Het is niet alleen maar MAC en Chanel wat de klok slaat…

playwithfire

Provocalips kleur Play with Fire

Buitengekomen, heb ik hem meteen -niet te dik- aangebracht, met minimale precisie, en het verbaasde me hoe makkelijk en snel dit ging. Niet eens 60 seconden gewacht om de toplaag aan te brengen, die het wat meer glossy maakte. Ik dacht in eerste instantie dat het ook net zo lang zou blijven zitten als een gloss. Boy, was I wrong…

Na 4 uur zit’ie nog op z’n plek.

Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom we producten als 48-uur deodorant, haarspray, of 16-uur lippenstift nodig hebben, want ik hoop dat iedereen in die tijd/periode toch wel minstens één keer onder de douche stapt?! Deze lippenstift kan je prima ophouden onder de douche. Of tijdens het eten, zoenen, werken, je brengt hem aan en je hoeft er niet meer bij stil te staan. Dat doe je ook niet, want je voelt niet eens dat je lippenstift draagt! Wel wordt hij wat matter, des te langer je hem draagt.

Hij is overigens gemakkelijk te verwijderen met make-up remover op oliebasis. En ook als je hem dagelijks draagt, drogen je lippen niet uit. Een goede ontwikkeling, als je het mij vraagt. Verkrijgbaar in zes verschillende kleuren, voor ieder wat wils, en voor elke gebeurtenis.

 

Standard
Beauty

Essentiële nagellak

Watch Out.

Nageltjes in de lak, verfraaing van je verzorgde handen, een fijn kleuraccent. Maar het is wel gedoe om het om de zoveel dagen aan te brengen. Of kunstnagels nemen, maar dan vindt je portemonnee niet plezant. Tuurlijk, een shellac manicure is een goede optie, net als thuis klooien met een LED-lamp. Hoeft allemaal niet.

Essence Studio Nails

Ultra strong nail hardener en better than gel nails topcoat van Essence.

 

Ga langs een Kruidvat, loop naar het Essence make up-schap en investeer nog geen vijf euro in een basislak en een toplaag. En dan deze twee, welteverstaan:

 

Zorg dat je nagels vet- en stofvrij zijn en breng een laagje nailhardener aan. Vervolgens een kleurtje naar je keuze, het merk doet er niet toe. Afsluiten met de topcoat en even een kwartiertje chillen en hopen dat je niet moet plassen. Voorheen zat ik een half uur hulpeloos op de bank te wachten op droge nagels, en dan werden ze na drie uur later alsnog lelijk.

Mijn nagels na 10 dagen.

Mijn nagels na 10 dagen.

 

Als je geen bouwvakker bent, blijft het zeker 10 dagen mooi zitten, en als je geen hand-afwas hoeft te doen, misschien wel twee weken. Hiernaast zijn mijn nagels na 10 dagen, zoals je ziet, groeit de nagellak uit, verder zit het nog prima!

 

Standard